لطفا برای مشاهده چکیده به متن کامل (PDF) مراجعه فرمایید.

هدف: پژوهش حاضر تعیین وضعیت تحصیلی و رفتاری دانش آموزان دیرآموز مرزی بود.روش: پژوهش توصیفی و جامعه آماری پژوهش دانش آموزان مرزی مشغول به تحصیل در مداری عادی شهرستان خمینی شهر بودند که از میان آنها 58 پسر و 42 دختر به روش نمونه گیری تصادفی طبقه ای به عنوان نمونه پژوهش انتخاب شدند. علاوه بر مراجعه به سوابق و کارنامه های تحصیلی دانش آموزان، از پرسشنامه رفتاری کودکان راتر (فرم معلم، 1967)، آزمون هوشی ریون (فرم کودکان، 1974) و (پرسشنامه سنجش وضعیت اجتماعی، اقتصادی خانواده، 1982) و برای تجزیه و تحلیل داده ها از شاخص های آمار توصیفی و تحلیل واریانس چند متغیره استفاده گردید.یافته ها: نشان داد دانش آموزان پسر دیرآموز مشغول به تحصیل در مدارس عادی از نظر تحصیلی نسبت به دانش آموزان دختر دیرآموز در وضعیت ضعیف تری قرار دارند. همچنین تفاوت بین وضعیت تحصیلی و رفتاری دانش آموزان مرزی و متغیرهای جمعیت شناختی (پایه، جنس، تحصیلات پدر و مادر و وضعیت تحصیلی و رفتاری دانش آموزان اجتماعی، اقتصادی خانواده) معنادار نبود.نتیجه گیری: اگرچه دانش آموزان مرزی در سالهای اولیه ورود به دبستان، نیاز به توجه و مراقبت بیشتری دارند ولی از نظر تحصیلی در پایه های اول تا پنجم ابتدایی تفاوت معناداری در این زمینه از خود نشان نمی دهند.

هدف: هدف این پژوهش، بررسی مقایسه ای کیفیت زندگی مادران کودکان کم توان ذهنی و مادران کودکان عادی بود. روش بررسی: پژوهش حاضر از نوع علی- مقایسه ای بود. نمونه این پژوهش متشکل از 50 نفر از مادران دارای کودک کم توان ذهنی و 50 نفر از مادران دارای کودک عادی در شهرستان بابل بودند که به صورت تصادفی انتخاب شدند. ابزار به کار رفته، نسخه ایرانی مقیاس کیفیت زندگی و آزمون هوش ریون (فرم بزرگسال) بود. جهت تجزیه تحلیل داده ها، از آمار توصیفی و آزمون تحلیل واریانس یک طرفه استفاده شد.یافته ها: نتایج پژوهش نشان می دهند که بین میانگین کیفیت زندگی مادران دارای کودکان عادی و میانگین کیفیت زندگی مادران دارای کودکان عادی تفاوت معناداری وجود دارد (p=0.005)، به این صورت که از نظر ابعاد کیفیت زندگی یعنی سلامت جسمانی (p=0.016)، سلامت روانشناختی (p=0.001)، روابط اجتماعی (p=0.04)، محیط زندگی (p=0.031) تفاوت معناداری به دست آمد.نتیجه گیری: لازم است کارشناسان و مسوولان خدمات بهداشتی و درمانی در زمینه کیفیت زندگی مادران دارای کودکان کم توان ذهنی به ویژه در حیطه سلامت روانشناختی بیشتر توجه کنند.

زمینه و هدف: دانش آموزان کم توان ذهنی در محیط مدرسه و خانه، دارای رفتار سازشی کمتری درمقایسه با دانش آموزان عادی هستند و مشکلات رفتاری این دانش آموزان از دانش آموزان عادی بیشتر است؛ بنابراین هدف پژوهش حاضر، تعیین اثربخشی آموزش مدیریت مادران بر کاهش مشکلات رفتاری دانش آموزان کم توان ذهنی بود. روش بررسی: پژوهش حاضر به روش نیمه آزمایشی با طرح پیش آزمون و پس آزمون همراه با گروه گواه انجام شد. جامعه آماری را مادران دانش آموزان کم توان ذهنی مدارس استثنایی شهر سقز در سال 99-1398 تشکیل دادند. سی نفر از افراد داوطلب واجد شرایط با درنظرگرفتن معیارهای ورود به پژوهش و خروج از آن، به شیوه نمونه گیری دردسترس مشخص شدند. افراد داوطلب واجد شرایط با استفاده از انتساب تصادفی در دو گروه آزمایش و گواه (پانزده نفر در هر گروه) قرار گرفتند. برای جمع آوری داده ها، فرم والدین پرسش نامه مشکلات رفتاری کودکان (راتر، 1967) استفاده شد. برای گروه آزمایش هشت جلسه آموزش مدیریت والدین (مادران) به طور گروهی ارایه شد و گروه گواه، مداخله ای دریافت نکرد. تجزیه وتحلیل داده ها در نرم افزار SPSS نسخه 20 صورت گرفت و آزمون تحلیل کوواریانس چندمتغیره برای تحلیل داده ها به کار رفت. مقادیر احتمال کمتر از 0٫, 05 از نظر آماری معنادار در نظر گرفته شد. یافته ها: نتایج نشان داد، آموزش مدیریت مادران بر کاهش مشکلات رفتاری و زیرمقیاس های آن شامل پرخاشگری و بیش فعالی، افسردگی و اضطراب، ناسازگای اجتماعی، رفتارهای ضداجتماعی و کمبود توجه دانش آموزان کم توان ذهنی موثر بود (0٫, 001>p). میزان تاثیر مداخله بر کاهش مشکلات رفتاری برابر با 0٫, 75 و زیرمقیاس های آن شامل پرخاشگری و بیش فعالی 0٫, 83، افسردگی و اضطراب 0٫, 86، ناسازگاری اجتماعی 0٫, 74، رفتارهای ضداجتماعی 0٫, 33 و کمبود توجه 0٫, 60 بود. نتیجه گیری: براساس یافته های پژوهش نتیجه گرفته می شود که مشکلات رفتاری دانش آموزان کم توان ذهنی در گروهی از مادران دریافت کننده آموزش مدیریت والدین، درمقایسه با گروه بدون آموزش، کاهش می یابد.